Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget




Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

20 δραστηριότητες για να περάσετε με το παιδί σας ένα αξέχαστο καλοκαίρι!


Αυτό το καλοκαίρι μπορεί να είναι συναρπαστικό! 20 δραστηριότητες για να περάσετε με το παιδί σας ένα αξέχαστο καλοκαίρι.Ξεκινάμε; 
1.Γεμίστε τα μπαλόνια νερό και παίξτε φανταστικά παιχνίδια στον κήπο! 
katiedid
2.Φτιάξτε γιγάντιες μπουρμπουλήθρες με ένα χούλα - χουπ και βάλτε το παιδί σας μέσα! 
3.Φτιάξτε μία σκηνή στο πίσω μέρος του κήπου! Καταφύγιο ονείρων και φαντασίας! 
4.Φτιάξτε ένα υπαίθριο πλυντήριο ποδηλάτων.
5.Ζωγραφίστε με κιμωλίες στον δρόμο!
6. Φτιάξτε τα δικά σας έργα τέχνης από κοχύλια στην παραλία.
7. Παίξτε σε μία υπαίθρια καλοκαιρινή κουζίνα!
8.Φτιάξτε έναν καταράκτη!
9. Δημιουργήστε ένα μικρό κήπο. 
10.Κάντε ένα υπαίθριο καλοκαιρινό σινεμά!
11. Παίξτε μπόουλινγκ!
12.Φτιάξτε ένα δεντρόσπιτο!
13.Παίξτε μουσική σε έναν τοίχο!
14.Ζωγραφίστε και γράψτε σε έναν πίνακα!
15.Δημιουργήστε έναν νεραϊδόκηπο! 
16.Παίξτε με παγάκια!
17. Δημιουργήστε κάστρα στην άμμο!
18. Φτιάξτε κύβους με αγαπημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς! 
19.Κολλήστε αυτοκόλλητα πάνω στις πέτρες που μαζέψατε στην παραλία και φτιάξτε ιστορίες και παραμύθια.
20. Φτιάξτε μία κούνια  για το παιδί σας, στην θάλασσα.

 Καλό καλοκαίρι να έχουμε! Καλό παιχνίδι!
 
http://paizoumemazi.blogspot.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”


Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:

« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.

- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...

Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.

Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...

back to top