Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget




Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ: ΚΑΝΑΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟ

Την Παρασκευή 1 Ιουνίου 2012 και ώρα 21:00 στο Θέατρο Πέτρας πραγματοποιήθηκε  η θεατρική παράσταση: «Κάναμε την Ιστορία θέατρο» μια      θεατρική διασκευή της  Νατάσας Τόμπρου βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Γιούλας  Σταμέλου που  την παρουσίασαν οι μαθητές της  Γ΄& Δ΄ τάξης του σχολείου μας.

Η αγωνία ήταν μεγάλη! Μεγάλη όμως ήταν και η προσέλευση συγγενών και φίλων που ήρθαν να θαυμάσουν τους μικρούς ηθοποιούς! Το θέατρο γέμισε, πλημμύρισε από κόσμο! 

Στην αρχή καλωσόρισε τους θεατές η διευθύντρια του σχολείου μας Καλλιρρόη Παναγουλοπούλου. Εκεί ήταν για να μας τιμήσει και η συγγραφέας του βιβλίου κα Σταμέλου Γιούλα.
Η παράσταση αρχίζει!!! Τα 68 καταπληκτικά παιδιά μας ανεβαίνουν στη σκηνή!!!


ΣΚΗΝΗ 1η : ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ
Ένας μαθητής του Γ1 αύριο γράφει το πρώτο διαγώνισμα Ιστορίας στην ενότητα «Οι θεοί του Ολύμπου», αλλά…

ΠΑΙΖΟΥΝ: Δούμας Αργύρης, Χαρά Βιταλιώτη, Σκουφούλα Κων/να, Τούζιος Παναγιώτης, Αγγελόπουλος Παναγιώτης, Κουτσοβασίλης Χρήστος, Δημοσθενιάδης Κων/νος, Μπισύρης Κων/νος, Παπαδημητρίου Μπάμπης, Ζάτσος Ευθύμης, Σαββινίδη Όλγα, Παπαδάτου Ράνια, Καναρίδη Χριστοφίλη, Μόσαλου Νίκη, Χριστοπούλου Κων/να, Κοσκέρα Αθανασία, Μπίτζας Ανδρέας, Καλούτσα Δανάη, Μοτσάκου Βάνια

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ:
ΤΟ ΚΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ
ΟΙ 12 ΘΕΟΙ


ΣΚΗΝΗ 2η ΗΡΑΚΛΗΣ
 Μερικές φορές οι χειρότεροι εφιάλτες γίνονται πραγματικότητα! …Αυτό έπαθαν επτά παιδιά του Γ2… Αναρωτιέστε τι;…
 
ΠΑΙΖΟΥΝ: Δούμας Αργύρης , Σταθόπουλος Στέλιος,   Πετράκης Σπύρος,  Γεωργιάδης Λάζαρος, Τσουμπός Νίκος, Τσουμπός Τάσος,  Βλαχόπουλος Σταύρος, Κολώνιας Φίλιππος, Μίγγας Νίκος, Τούζιος Παναγιώτης, Παχνέρη Μαριλένα, Γαρμπή Βασιλική.



ΤΡΑΓΟΥΔΙ:
ΟΙ 12 ΑΘΛΟΙ


ΣΚΗΝΗ 3η : ΘΗΣΕΑΣ – ΙΑΣΟΝΑΣ
Τα ψέματα τελείωσαν το σχολείο τελειώνει!!! Είμαστε σχεδόν στο τέλος της χρονιάς, στις 31 Μαΐου δηλαδή!! Αύριο είναι η μεγάλη μέρα!!! Οι μαθητές της Γ΄ & Δ΄τάξης θα ανεβάσουν μια  θεατρική παράσταση στο Θέατρο Πέτρας!!! Το άγχος είναι μεγάλο! Αλήθεια, τι σκέφτονται οι μαθητές μετά την τελευταία πρόβα …

ΠΑΙΖΟΥΝ: Θεοδοσόπουλος Κων/νος, Ρισσάκης Παντελής, Μανώλης Σταύρος, Τελατινίδου Δήμητρα, Σπυράτος, Βλάχου Αναστασία, Χρυσογέλου Νάσια, Ζαχαρία Ελένη,   Παναγιώτης, Κοντοπανάγος Γιάννης, Τσιόκας Δημήτρης, Ζήκος Βασίλης, Λυσανδρόπουλος Γιώργος, Γκανάς Χρήστος, Κολώνιας Φίλιππος, Βόκολος Γιώργος.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ :
ΘΗΣΕΑΣ
ΦΡΙΞΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗ


4η ΣΚΗΝΗ: ΤΡΩΪΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Η αντίστροφη μέτρηση για την καλοκαιρινή μας γιορτή συνεχίζεται…31 Μαΐου, βράδυ . Ο Τάσος είναι ένα παιδί της σύγχρονης υπερκαταναλωτικής κοινωνίας που βλέποντας τηλεόραση …
 
ΠΑΙΖΟΥΝ:  Τσουμπός Τάσος, Πετράκη Εύα, Κάτρη Όλγα, Κακόγιαννου Αγγελική, Χατζηπανηγύρη Βασιλεία, Ζέρβα Σοφία, Ραυτογιάννη Ιωάννα, Χανδάκια Φαίη, Σαμαρά Φωτεινή, Χατζή Κων/να, Γαλαίου Κατερίνα, Μανώλης Σταύρος, Καναρίδη Χριστοφίλη, Σαββινίδη Όλγα, Παπαδάτου Ράνια, Ζάτσος Ευθύμης, Αγγελόπουλος Παναγιώτης, Κουτσοβασίλης Χρήστος, Γκανάς Χρήστος, Σκουφούλα Μαρία-Πετρούλα, Λυσανδρόπουλος Γιώργος, Βόκολος Γιώργος,  Ζήκος Βασίλης, Κοντοπανάγος Γιάννης, Τσιόκας Δημήτρης, Τούζιος Παναγιώτης, Τσουμπός Νίκος, Μπισύρης Κων/νος.

 ΤΡΑΓΟΥΔΙ:
Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΡΟΙΑ


5Η ΣΚΗΝΗ: ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
Οι μεγάλοι λένε ότι ο χρόνος κυλά γρήγορα!!! Τελικά αλήθεια λένε!!! Βρισκόμαστε ήδη 30 χρόνια μετά …απλά δεν το ξέρετε… Η Νάσια, που το 2012 ήταν μια μαθήτρια του Γ3 είναι τώρα ,το 2042, δασκάλα στο νέο σχολείο… ένα υπερσύγχρονο σχολείο! Ένα καλύτερο σχολείο άραγε; Ποιος ξέρει;…

ΠΑΙΖΟΥΝ: Κολοβού Μαρία, Χρυσογέλου Νάσια, Ζαχαρία Ελένη, Βλάχου Αναστασία, Δρέσος Γιάννης, Ντεφίδης Νικήτας, Βλάχου Άννα, Κατεχάκη Μαρία, Γκασιάμης Βασίλης, Τοτόλου Κων/να, Αληχοντζώτη Μαρία.

 Ι θ ά κ η (Κ. Καβάφης)
Με τα λόγια του ποιητή και τη δική σας  γνώση  «…ήδη θα καταλάβατε οι Ιθάκες τι σημαίνουν…»

Κακόγιαννου Αγγελική, Μπλέτσα Μαρίλια, Γαλατά Τάνια, , Μαυροπούλου Μάρω, Σταυρούλα Χελά,  Καλογήρου Ειρήνη, Γαλαίου Κατερίνα, Σκουφούλα Μαρία-Πετρούλα, Ραυτογιάννη Ιωάννα, Χατζηπανηγύρη Βασιλεία, Σκουφούλα Κων/να, Χρονοπούλου Ιωάννα
























Όλα ήταν υπέροχα!!! Μα πάνω απ΄όλα τα παιδιά!! Το χειροκρότημα αληθινό και συνεχές!! Όλα τα πρόσωπα χαρούμενα, ικανοποιημένα....και πιο σοφά...ΝΑΙ τα καταφέραμε!!!!

Όταν έγραψα τη θεατρική διασκευή του βιβλίου ήθελα να δώσω στους μαθητές μου κάτι διαφορετικό από τις συνηθισμένες φωτοτυπίες ή εργασίες. Να τους δείξω πως το σχολείο δεν είναι μόνο αυτό...Πως δε μαθαίνω μόνο από το βιβλίο... Τώρα είμαι σίγουρη πως αυτά τα παιδιά άσχετα με τις σχολικές τους επιδόσεις ΕΜΑΘΑΝ ΟΛΑ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ και όχι μόνο...!!! Το καταλάβαινα όταν ψιθύριζαν ο ένας τα λόγια του άλλου με ευχαρίστηση!! ...Είμαι πολύ κουρασμένη, αλλά και πολύ ευτυχής!!! 
Ξέχασα όλες τις δυσκολίες, τα εμπόδια και μόνο στο μυαλό μου αντηχούν τα λόγια του αγαπημένου μου ποιητή...του Καβάφη... 



     Ι Θ Α Κ Η    

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι να 'ναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους.

Να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κι έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά.

Σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.
Πάντα στο νου σου να 'χεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.

Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλο.
Καλύτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θα 'βγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.


Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ 


Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που στήριξαν αυτή την προσπάθεια και βοήθησαν στην υλοποίησή της.
  •  Ευχαριστώ την κα Γιούλα Σταμέλου που μου εμπιστεύτηκε τη διασκευή του βιβλίου της.Έτσι μπορέσαμε πραγματικά να ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟ...
  • Ευχαριστώ τον Μάκρα Δημήτριο, μουσικό του σχολείου μας, που με τις υπέροχες μελωδίες του, σε στίχους της κας Σταμέλου Γιούλας, έντυσε μουσικά την παράστασή μας.
  • Ευχαριστώ την Ειρήνη Πανάγου, θεατρολόγο του σχολείου μας, που με τις σκηνοθετικές της παρεμβάσεις έκανε την παρουσίαση του έργου μας πιο ενδιαφέρουσα. 
  • Ευχαριστώ την Ελένη Σταμέλου και την Βιβή Περυσινάκη για την κατασκευή των σκηνικών.
  • Ευχαριστώ την  Ειρήνη Πετσαλάκη που βρισκόνταν στα παρασκήνια και φρόντιζε όλοι και όλα να είναι στη θέση τους.

  • Τέλος ευχαριστώ τη διευθύντρια του σχολείου μας, κα Καλλιρρόη Παναγουλοπούλου, όλους τους συναδέλφους μου και τους γονείς που βοήθησαν ο καθένας όπως μπορούσε. 



Εύχομαι  σε όλους ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!
Νατάσα Τόμπρου


2 σχόλια:

  1. μπράβο σας... και μπράβο στα παιδιά σας!!!
    και του χρόνου!!!
    Καλό καλοκαίρι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπημένε μας Λάμπρο, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!
    ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!
    Νατάσα Τόμπρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”


Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:

« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.

- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...

Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.

Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...

back to top